گرفته تر ز خزان دلم خزانی نیست

ستاره بارتر از چشمم اسمانی نیست

به حجم تنگدلی های افتابی من

مدار حوصله هیچ کهکشانی نیست

 سزای پاکی ات ای اشک استینی نیست

به سر بلندیت ای عشق استانی نیست

 مرا که شانه ام از حمل افتاب خم است

بجز پناه دو دست تو سایبانی نیست

 به سوگواری این چشم های سر گردان

به غیر چشم سیاه تو نوحه خوانی نیست

به غیر تسلیت چشم های دلسوزت

مرا نیاز تسلی به همزبانی نیست.